Multa paucis

Multa paucis

Επιγραφές -- ολιγόστιχα έμμετρα και πεζά κείμενα γραμμένα πάνω σε διάφορα πράγματα (δώρα, βιβλία, ταφόπετρες και άλλα…)

Επιγραφές

Αρχαίες επιτύμβιες επιγραφές

Επιτύμβιες επιγραφές πάνω στους τάφους διάσημων ανθρώπων

Σύγχρονοι επιτάφιοι

Επιτάφιοι από λογοτέχνες

Επιγραφές

Πάνω σε καθρέφτη
Αγάπη μου,
μην κοιτάς στον καθρέφτη,
εκεί θα δεις μόνο το είδωλό σου
και ο καθρέφτης δεν μπορεί να πει τίποτα.
Κοίτα μες στα μάτια μου
και θα δεις το θαυμασμό μου,
και θα σου πω - χωρίς να κολακεύω -
πως είσαι η πεντάμορφη
και πόσο σε λατρεύω.
Γ. Σοϊλεμεζίδης
16.08.98
###

Πίσω από φορτηγό

< βιαστικοί
απελπισμένοι >

Μη σφίγγεσαι πάνω μου, δεν είμαστε στο κρεβάτι.

Εάν διαβάζεις αυτά τα γράμματα, τότε με πλησίασες επικίνδυνα.

Μην εμπιστεύεσαι τη γυναίκα σου και τα φρένα σου.

Ξέρω πως τρέχω με πολύ μικρή ταχύτητα, όμως είμαι μπροστά σου.

Στο πίσω μέρος μιας μεγάλης νταλίκας
Εδώ δουλεύουν πεντακόσια άλογα και ένας γάιδαρος.*
###

Στη βιτρίνα ενός καταστήματος
Δεν υπάρχουν υψηλές τιμές, υπάρχουν τιμές που σας βολεύουν ή όχι.
###

Στον καθρέπτη
Οι άλλοι δεν είναι πιο όμορφοι…
###

Στο γυαλί ενός ταξί
Πες, μπες, κάτσε, σιώπα και κρατήσου!
###

Πάνω στο κρασοπότηρο
Έφυγε εκείνος που έπινε κρασί, κι εκείνος που πίνει θα φύγει.
Μήπως αθάνατος θα μείνει, εκείνος, που δεν πίνει.
Ρ. Γκαμζάτοφ*
###

Πάνω στη συλλογή ποιημάτων
Όπως το μνήμα το μοναχικό στην ερημιά
την προσοχή του οδοιπόρου αποσπάει,
έτσι ο στοίχος μου που τραγουδάει την πεθυμιά
την απαθής ματιά σου να τραβάει.
Μ. Λέρμοντοφ*
###

Πάνω στη βάση του Αγάλματος Της Ελευθερίας
Σε μένα δώστε τους φτωχούς, τους καταπονημένους,
Τους δύστυχους που λαχταρούν λευτεριά ν’ αναπνεύσουν
Τους άθλιους που αρνήθηκε η κοσμοβριθής ακτή σας
Στείλτε τους άστεγους, μικρούς, καραβοτσακισμένους
σε μένα: στην πύλη δίπλα τη χρυσή, τη φλόγα μου υψώνο!
###

Στον ανδριάντα του Πολωνού αστρονόμου Ν. Κοπέρνικ (1473-1543)
Εκείνος που σταμάτησε τον Ήλιο και κίνησε τη Γη
###

Στον ανδριάντα του μεγάλου Νεύτωνα
Εκείνος που ξεπέρασε με τη διάνοιά του την ανθρωπότητα
###

Στην είσοδο του κινέζικου μαιευτηρίου
Φτάνει πια!!!
###

Στην είσοδο του Μεγάρου Ειρήνης στη Χάγη
Θέλεις ειρήνη, να τηρείς τη δικαιοσύνη.
###

Επιγραφές - πινακίδες

Στο κρεβάτι ενός αρρώστου
Εγώ μπορεί να έχω καρκίνο αλλά ο καρκίνος δεν υπερέχει εμού!
###

Στην πόρτα του ψυγείου
Απαγορεύετε το άνοιγμα ύστερα από τις εννέα το βράδυ!
###

Δίπλα σε στεγνωτήρα σε τουαλέτα
Μην πατάτε το κουμπί με βρεγμένα χέρια.
###

Σε ένα νεκροταφείο
Μη μαζεύετε λουλούδια, παρά μόνο από το δικό σας τάφο.
###

Στην μπιραρία
Η μπίρα έχει δύναμη, το νερό – μικρόβια.
###

Στο γραφείο του αμερικανού πρόεδρου Λ. Τζόνσον
Τίποτα δεν μαθαίνεις, ως που μιλάς.
###

Στο εργοστάσιο μπαρουτιού
Το κάπνισμα είναι ο καλύτερος τρόπος για να βγείτε από αυτό το κτίριο δια μέσου του τοίχους.
###

Μπροστά σε μια λακκούβα
Ανοίξαμε και σας περιμένουμε.
###

Διατηρείτε την Αθήνα καθαρή, πετάτε τα σκουπίδια σας στον Πειραιά.
###

Σε μαγαζί
Οι παραγγελίες θα εκτελούνται μαζί με τους πελάτες.
###

Σε μαγαζί
Αν είστε απαιτητικοί απευθυνθείτε σε μας. Θα σας εξηγήσουμε γιατί δεν πρέπει να είστε.
###

Ζητούνται αναρχικοί για κατεδάφιση πολυκατοικίας.
###

Πινακίδα στον Ιερό Ναό Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο Παπάφειο στην Θες/νίκη.
Η χρήση των κινητών τηλεφώνων στο εσωτερικό του ναού εμποδίζει την επικοινωνία με τον Θεό. Παρακαλούμε να τα απενεργοποιήσετε.
###

Ο βερεσές επέθανε και πάει το τεφτέρι
κι άφησε για διαθήκη του: «Με τα λεφτά στο χέρι».
###

Επιγραφή πάνω σε κάθε κατασκευή,
δηλαδή «έργο» του ανθρώπου

Αυτό το προϊόν περιέχει:
30% ανθρώπινο μόχθο,
10% κλεμμένη γη,
24% αλλοτριωμένες σχέσεις,
15% δηλητηριασμένα ποτάμια,
7% μοναξιά
###

Επιγραφές στον τοίχο

Μην γράφετε πάνω στους τοίχους!

Οι ήρωες σας είναι με αναβολικά και εσείς με αντικαταθλιπτικά.

Εκεί που κόβεται το ρεύμα, σταματάει και ο πολιτισμός σας.

Με πάθος, σκέψη και λίγη φαντασία,
Εμπρός να καταστρέψουμε αυτή την κοινωνία.

Είναι επικίνδυνο να ζεις με ασφάλεια, επικίνδυνο και θανάσιμα ανιαρό.

Μην περιμένεις να χιονίσει, για να δεις μια άσπρη μέρα.

Τρομοκρατία είναι η μισθωτή σκλαβιά

Η ευτυχία θα είναι η εκδίκησή μας.

Όχι στο τσίρκο με τετράποδα και δίποδα ζώα.

Θέλω να ξυπνήσω ένα πρωί και να δω τον κόσμο ελεύθερο, δίχως πολέμους, σύνορα, πατρίδες και κράτη.

Μίζα, μιζέρια και μπετόν αυτός είναι ο κόσμος των αφεντικών.

Όχι στα ναρκωτικά. Δεν φτάνουν για όλους.

Η κινητή τηλεφωνία και η μαλάκυνση του εγκεφάλου παντρευτήκανε.

Αυτοί που νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα, εκνευρίζουν εμάς που τα ξέρουμε.

Η χώρα καταστρέφεται από την αδιαφορία, αλλά τι με νοιάζει εμένα;

Οι τοίχοι έχουν αυτιά και τα αυτιά μιας τοίχους.

Ο Χριστός δίδαξε και πέθανε. Οι καθηγητές τι περιμένουν;

Κολόμβε, γαμώ την περιέργειά σου.

Το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του.

Το Lifestyle είναι μαγικό, από μηδενικό σε κάνει νούμερο.

Έγχρωμη TV, ασπρόμαυρη ζωή.

Αν υπάρχει Θεός, τη βάψαμε…

Το μίσος είναι η οργή των αδύνατων.

Εσείς μιλάτε για ζημιές.
Εμείς μιλάμε για ζωές.

Όσο το χρήμα λατρεύεται σα Θεός, τόσο η τηλεόραση θα είναι με το διάβολο

Δεν υπάρχει καμιά θεραπευτική αγωγή, για μια τόσο άρρωστη κοινωνία.

Όλη η τέχνη είναι ένα ψέμα.

Η γνώση δεν έκανε ποτέ κανέναν καλύτερο.

Οι δολοφόνοι και οι τρομοκράτες
Φοράνε λευκούς κράνους και γραβάτες.

Τα σύνορα είναι χαρακιές πάνω στο σώμα του πλανήτη.

Υστερικός Υλισμός

Δε θα γίνεις άνθρωπος ποτέ, οπαδέ, οπαδέ…

Από τότε που οι σερβιέτες έβγαλαν φτερά το μ… έγινε για μας άπιαστο όνειρο.

Η φώκια, η χελώνα και η αρκούδα, ο φερετζές του οικολόγου-ιούδα!!!

Όποιος σοκάρεται με την πράξη που τον έφερε στη ζωή είναι βλάκας.

άνω

Αρχαίες επιτύμβιες επιγραφές

Στην ταφόπλακα του Περικλή
Ανδρών επιφανών πάσα γη τάφος.
Θουκιδίδης
###

Σε κάποιον που δολοφονήθηκε από ληστή και που θάφτηκε από ίδιο
Τι ζωή μου πήρες, μου χαρίζεις τάφο, αλλά με κρύβεις, δεν με θάβεις.
Μακάρι κι εσύ τέτοιο τάφο να πάρεις
Αγνώστου (αποστολέας Χ. Θεοδωρίδης)
###

Ήρθες, το πιο γλυκό γεγονός της ζωής μου, εσύ που μ' ελευθέρωσες από τις αρρώστιες και τους βασανιστικούς κόπους.
Αδέσποτον (αποστολέας Χ. Θεοδωρίδης)
###

Η προσδοκία του θανάτου είναι ένα βάσανο γεμάτο πόνους και αυτό είναι που κερδίζει ένας θνητός όταν κλείνει τα μάτια. Γι' αυτό λοιπόν μην κλάψεις εκείνον που φεύγει από τη ζωή. Γιατί δεν υπάρχει άλλο βάσανο μετά το θάνατο.
Παλλάδα (αποστολέας Χ. Θεοδωρίδης)
###

Στον τάφο του Αγαμέμνονα που είναι στις Μυκήνες
Τον τάφο βλέπεις, ξένε,
του Ατρείδη Αγαμέμνονα,
που πέθανε σφαγμένος από την ολέθρια γυναίκα του
κι από τον Αίγισθο.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του Νέστορα που βρίσκεται στην Πύλο
Το βαθυστόχαστο γενναίο άνθρωπο,
που έχει ψυχή και νου,
το Νέστορα τον Πύλιο,
εγώ η Πύλος τον κρατώ μέσα στη γη μου.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του Οδυσσέα που βρίσκεται στην Τυρρηνία
Τον άνδρα αυτό τον πολυμήχανο,
που πέθανε σ' αυτή τη γη,
απ' όλους τους ανθρώπους τον πιο ξακουστό
τον σκέπασε ο τύμβος.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του Τληπολέμου που βρίσκεται στη Ρόδο
Το γιο του Ηρακλή
το λεοντόκαρδο Τληπόλεμο
που έσπαζε τις τάξεις των εχθρών
αυτή η πολυκυματούσα Ρόδος τον κρατά στην αγκαλιά της.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του Αχιλλέα που βρίσκεται στη Τροία
Αυτός ο Θεσσαλός ο άνδρας,
ο Αχιλλεύς,
σε τούτο δω το μνήμα έχει θαφτεί
και θρήνησαν οι εννέα Πιερίδες Μούσες.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του Αιήτη που είναι στην Κολχίδα
Των Κόλχων των πολύχρυσων
το βασιλιά Αιήτη
η Μοίρα των θεών που τα δαμάζει όλα
εδώ τον νεκροστόλισε.
Αριστοτέλης (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του εργάτη
Του Κροίσου δεν κοιτάς τον τάφο, άνθρωπε,
μα ενός φτωχού εργάτη.
Είναι μικρός ο τύμβος
μα για μένα αρκετός.
Αλέξανδρος ο Αιτωλός (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Ο τάφος του μισάνθρωπου Τίμωνα
Πέταξα την ψυχή μου την κακότυχη
κι έχω θαφτεί εδώ.
Το όνομά μου δε θα μάθετε.
Κακοί, με συμφορές κακές μακάρι να χαθείτε.
Τίμων ο Φλειάσιος (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο του πεθαμένου κοριτσιού
Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια
που είπε στην αγαπημένη της μητέρα η Γοργώ
με δάκρυα, τυλίγοντας τα χέρια στο λαιμό της:
"Πλάγιασε πάλι δίπλα στο πατέρα και μακάρι ν' αποκτήσεις
άλλο κορίτσι με καλύτερη από μένα μοίρα,
να σε φροντίσει στα βαθιά γεράματά σου".
Σάμιος ο Εδεσσαίος (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Ξένε, μη σου φανεί βαρύ,
καθώς περνάς, λίγο να σταματήσεις.
Αγνώστου (μετάφραση Γ. Τζανής)
###

Στον τάφο των Τριακοσίων
Ω ξένε διαβάτη, που περνάς, πες στους Λακεδαιμονίους ότι είμαστε θαμμένοι εδώ, υπακούοντες στα προστάγματά τους.
###

άνω

Επιτύμβιες επιγραφές πάνω στους τάφους
διάσημων ανθρώπων

Του Γάλλου φυσικού Α. Αμπέρ (1775-1836)
Επιτέλους ευτυχισμένος
###

Του Αμερικάνου πολιτικού, φυσικού και συγγραφέα
Β. Φρανγκλίνου (1706-1709)
Εκείνος που άρπαξε από τον ουρανό τον κεραυνό
κι απ' τους τυράννους τα σκήπτρα
###

Του Γερμανού φυσικού Ι. φον Φραουνχόφερ (1787-1826)
Πλησίασε τα άστρα
###

Του Μεγάλου Ι. Νεύτων (1643-1727)
Εδώ αναπαύεται ο Ισαάκ Νεύτων που με απαράμιλλη δύναμη του νου και ισχύ της μαθηματικής πρώτος εξήγησε τις κινήσεις των πλανητών, τις τροχιές των κομητών, τη άμπωτης και τη παλίρροια του ωκεανού…
###

Του Νίκου Καζαντζάκη
Δεν φοβάμαι τίποτε, δεν ελπίζω τίποτε, είμαι ελεύθερος.
###

Του Γιώργου Βιζυηνού
Και μονάχ' αντιχούνε στη μαύρη σιγή
τα πικρά, τα πικρά μου τραγούδια
###

Του Όσσο (Μπαγκαβάν Σρι Ρατζνίς)
Ποτέ δε γεννήθηκα. Ποτέ δεν πέθαινα.
Μόνο σαν επισκέπτης ήρθα στη Γη
μεταξύ 11 Δεκεμβρίου 1931 και 19 Ιανουαρίου του 1990.
###

Του Φράνσης Μπέικον
Κάποτε έτσι καθόταν ο Φράνσης Μπέικον, ο βαρόνος Βέρουλαμ και βικόντης Σεντ Ολμπάν,
γνωστός με ένδοξους τίτλους: "Φωστήρας της Επιστήμης" και "Νόμος της Ευγλωττίας".
Κατάφερε να κατανοήσει την Σοφία της Φύσης και τα μυστικά της Ζωής.
Εκτέλεσε την εντολή της Φύσης στο χρόνο του Κύριού μας το 1626 σε ηλικία 66 ετών.
Ας επιστραφούν όλα στην αρχική τους κατάσταση! *
###

Του ποιητή Βσέβολοντ Μπαγκρίτσκι
Δεν δέχομαι την αιωνιότητα!
Γιατί με βάλατε στη γη;
Δεν ήθελα να μπω στο χώμα
από την αγαπημένη μου Γη!
Μ. Τσβετάγεβα*
###

Του ποιητή Αλεξάντρ Γκριμπογέντοφ
Η διάνοιά σου και τα έργα σου είναι αθάνατοι στη μνήμη των Ρώσων,
όμως γιατί σε επέζησε η αγάπη μου.
Ν. Γκριμποέντοβα*
###

Του Γεράρδου Μερκατόρε (1512 – 1594) του ιδρυτή της χαρτογραφίας.
Φίλε περαστικέ! Μη φοβάσαι πως το βάρος της ταφόπετρας του θαμμένου εδώ Μερκατόρε είναι για αυτόν μεγάλο, αφού όλοι η Γη δεν αποτελούσε φορτίο για τον άνθρωπο ο οποίος σαν Άτλαντας κουβαλούσε στους ώμους του όλο το βάρος της.*
###

Του Ιωάννη Κέπλερ (1571 – 1630), του μεγάλου αστρονόμου:
Μια φορά καταμέτρησα τον ουρανό,
Τώρα μετράω την σκιά της Γης.
Το πνεύμα μου έμεινε στα επουράνια,
Ενώ το φθαρτό σώμα μου είναι κάτω από τη Γη.*
###

Στον τάφο του Τίμωνα μισάνθρωπου
Διαβάτη, αφού αφήκα μιαν άθλια ζωή, κοιμάμαι σ΄ αυτόν τον τάφο. Μη ζητήσεις να μάθεις το όνομά μου αλλά πήγαινε στον διάβολο.

άνω

Σύγχρονοι επιτάφιοι

Δεν είχε φήμη του σοφού
και του παλικαρά τη δόξα δεν κατείχε,
όμως να υποκλίνεσαι στον τάφο του,
γιατί τη φήμη του Ανθρώπου είχε.*
###

Ε! ζωντανέ, ακόμη κι αν όλη η ζωή σου είναι μια μαυρίλα.
Να παρηγορηθείς!
Πίστεψε με, χειρότερη η δική μου μοίρα-ανατριχίλα.*
###

Περαστικέ! Κοιτάζοντας την ταφόπετρά μου τη βαριά,
Να θυμηθείς πως έχει τέλος της Ζωής το σεργιάνι.
Βιάσου να πλέξεις από τις πράξεις καλοσύνης το στεφάνι.*
###

Απ' την καρδιά μου όλα τα πρόσωπα του κόσμου
Δεν πρόκειται να σβήσουν το δικό σου.*
###

Συγνώμη που μας έμεινε μονάχα,
Στον τάφο σου να φέρουμε λουλούδια δετά.
Συγνώμη που μας έμεινε ο αέρας,
Τον οποίον δεν πρόλαβες να αναπνέεις αρκετά.*
###

Τόσα πολλά δικά μας έφυγαν μαζί σου.
Τόσα πολλά δικά σου έμειναν μαζί μας.*
###

Να επιστρέψεις δεν μπορείς
Αδύνατον να ξεχαστείς.*
###

Δε θα επιστρέψεις, δε θα κοιτάξεις πίσω,
Δεν πρόκειται να γίνεις σοφός κι ασπρομάλλης.
Στη μνήμη μας θα μείνεις για πάντα
Ως ζωντανός και νεαρός πεχλιβάνης.*
###

Δεν περιγράφεται ο πόνος της ψυχής,
Τα μάτια μου στερεύουν απ' το κλάμα.
Το σπίτι εγκατέλειψες,
Με τη χαρά αντάμα.*
###

Αυτόν τον κόσμο άφησες σε μια στιγμή,
Ενώ ο πόνος έμεινε για πάντα.*
###

Μέσα στο χρόνο αυτό συμβαίνει:
μέσα του ζεις και πεθαίνεις.*
###

Η ζωή μας γεμάτη με πένθη,
αγκάθια έχει περισσότερο, παρά άνθη.*
###

Τα πάντα έχουν πάνω στη γη το χρόνο τους,
τα πάντα έχουν τη στιγμή.
Έχουν το χρόνο γέννησης, γνωρίζουν και την παρακμή.*
###

Απ' το σκοτάδι ερχόμαστε στο φως,
όμως ξανά στο τέλος φεύγουμε στο σκότος.*
###

Αν κάποιος σε ρωτήσει, γιατί έφυγα τόσο πρόωρα,
μην κρύβεις, πες του την αλήθεια:
ο, τι να παίρνω πάνω μου τα πάθη των άλλων,
ήταν μια έμφυτη συνήθεια.*
###

Εγώ έχω του τάφου το ψυχρό το σκοτάδι,
εσύ της αγάπης το τρυφερό χάδι.*
###

Μη μου ζητάς να βοηθήσω απ' τον τάφο μου.
Την θλίψη σου να μειώσω, πώς;
Όσο μαύρη η νύχτα, τόσο πιο λαμπερά τ' αστέρια,
όσο βαθύ το πένθος, τόσο πιο κοντά ο Θεός…*
###

Μαζί σου πήρες όλα στην κάτω κοίτη
Το γέλιο, τη χαρά για πάντα έκλεψες από το σπίτι.
Ερχόμαστε με ελπίδα
Τη συμβουλή σου να ακούμε
Δύσκολα χρυσέ μας πατέρα
Χωρίς εσένα να ζούμε
###

Ο πόνος δεν μετριέται,
Τα δάκρυα δεν τελειώνουν
Οι μέρες χωρίς εσένα
Το νόημα της ζωής μειώνουν.
###

Η αγάπη μου για σένα μωρό μου
Μόνο μαζί μου θα πεθαίνει
Ο πόνος ο γλυκός
Στην καρδιά μου θα μένει.
###

Ένα αστέρι λιγότερο έμεινε στη γη.
Ένα αστέρι περισσότερο έγινε στον ουρανό.
Μη με φωνάζετε
Δεν πρόκειται να ‘ρθω.
Μη βιάζεστε κοντά μου
Θα σας περιμένω εδώ.
###

Τους γονείς σου εγκατέλειψες νωρίς
Η πληγή αιμορραγεί ακόμη
Και
Ο γιος σου μεγαλώνει
Χωρίς να ξέρει την λέξη «μαμά»
###

Σ’ ευχαριστώ για τη συντροφιά που μου έκανες τόσα χρόνια….
###

Ως ζωντανή σε φανταζόμαστε με τέτοια ευκολία
Στο θάνατό σου να πιστέψουμε αδυνατούμε
###

Στην μνήμη, στην καρδιά καρφώθηκε ο πόνος
Και δεν ξεχνιέται η τραγική ημέρα.
Τίποτα πιο πικρό κι οδυνηρό
Απ’ την απώλεια συζύγου και πατέρα
###

Τι κρίμα!
Η ζωή σου ήταν τόσο σύντομη γαλήνη,
αλλά μας άφησες τόσα πολύτιμα πράγματα:
αγάπη, ελπίδα, αιώνια μνήμη
###

Πάνω στον τάφο των πεσόντων της Μάχης της Κοχίμα στην Ινδία (1944)
Όταν πας στην πατρίδα
Μίλησέ τους για μας και πες τους,
Ότι για το δικό τους αύριο
Δώσαμε το δικό μας σήμερα.
###

Δε θα είσαι ποτέ μόνος αφού είμαστε μόνοι χωρίς εσένα
###

Στον τάφο για δύο
Α. Ήμουν πλούσιος σαν Κροίσος.
Β. Εγώ ήμουν σαν Λάζαρος φτωχός.
Μαζί: Αλλά στον Άδη πάμε μαζί, χωρίς αποσκευές, ολοταχώς.*

Στον τάφο του καριερίστα
Όλοι τη ζωή του αγωνιζόταν να σκαρφαλώσει ψηλά
παρουσιάζοντας τον απαίσιο μηχανορράφο.
Καλά που υπάρχει επιτύμβια πλάκα,
αλλιώς θα είχε σκαρφαλώσει κι απ' τον τάφο.*
###

Στον τάφο του τσιγκούνη
Ήταν πολύ τσιγκούνης ο μακαρίτης,
κι όταν έπαθε γαστρικό,
πέθανε χαρούμενος, αφού ξεγέλασε τον γιατρό
και δεν αγόρασε κανένα γιατρικό.*
###

Στον τάφο του γκρινιάρη
Πάντα δυσαρεστημένος ήταν και ζαβός,
και γκρίνιαζε και ύβριζε με κακία, ο άθεος.
Λένε πως ακόμα και μες στον τάφο του γκρινιάζει.
Τουλάχιστον δεν ακούγεται. Δόξα σοι ο Θεός!*
###

Στον τάφο της πόρνης
Πολύ παράξενο αυτό το κασόνι.
Πρώτη φορά, ξαπλωμένη, ανάσκελα και μόνη.*
###

Στον τάφο μιας σκανταλιάρας
Μπορούσε να στριγκλίζει όλοι μέρα.
Όμως αν γνώριζε πως θα πάψει να ζήσει,
τότε θα έβγαζε περισσότερη φοβέρα,
θα είχε και τις νύχτες καυγαδίσει.
###

Στον τάφο του ψεύτη
Μικρός, μικρός το ψέμα έκανε συνήθεια,
την ειλικρίνεια απωθούσε με μίσος.
Κι όταν είπε μια φορά τυχαία την αλήθεια,
κατάπληκτος απέθανε αμέσως.
###

Του οδηγού της φόρμουλας 1
Γεννήθηκε και πέθανε από μια τρύπα στο λάστιχο.*
###

άνω

Επιτάφιοι από λογοτέχνες

Στον τάφο του σχολαστικού δασκάλου
Στον Άδη σκοτεινό κατέβηκε αυτός
Που μάθαινε παιδιά, βασανίζοντας όλους.
Ίσως εκεί απ' τα παιδιά του Σατανά
Θα αναθρέψει τους γνήσιους διαβόλους.
Ρ. Μπερνς*

Στον τάφο του δειλού
Δεν είχα θάρρος για να κοιτάζω στα μάτια τη θανή
Στην μεσημβρινή επίθεση μια μέρα πριν.
Κι οι άνθρωποι μου δένοντας τα μάτια
Τη νύχτα με συνόδευσαν σ' αυτήν.*
Ρ. Κίπλινγκ*

Στον τάφο του νεοσύλλεκτη
Το σταυρό αυτό απέκτησα στο μέτωπο,
Την πρώτη μέρα, η πρώτη σφαίρα: στο μέτωπο.
Τα παιδιά στο θέατρο πετιούνται, λες και είναι στο λάκκωμα,
Ξέχασα ότι είναι χαράκωμα.*
Ρ. Κίπλινγκ*

Στον τάφο του εστέτ
Πήγα να κατουρήσω, όχι εκεί που όλα τα στρατιωτάκια,
Και ο ελεύθερος σκοπευτής μ' έστειλε τις δικές του "ευχές".
Νομίζω άδικα περιπαίζετε, εκείνον,
Που πέθανε και δεν πρόδωσε τις δικές του αρχές.*
Ρ. Κίπλινγκ*

Στον τάφο του χοντροκέφαλου φοβητσιάρη
Να βάζεις χώμα, λεπτό στρώμα,
Πάνω στην καρδιά του, δειλή, γυναικεία.
Αλλά πύργο ολόκληρο, χτίσε
Πάνω στο μαντεμένιο του κρανίο.*
Ρ. Κίπλινγκ*

Χωρίς εσένα η ύπαρξη
δεν έχει περιεχόμενο.
Γ. Σοϊλεμεζίδης

Στην επιτύμβια την πλάκα μου να γράψετε απλά:
(και σας παρακαλώ, ν' εκτελεσθεί σαν διαταγή μονάρχη)
"Ήταν πολύ καλός, όμως κακός διπλά.
Κάποτε ήταν, τώρα δεν υπάρχει…"
Γ. Σοϊλεμεζίδης
###

Γιατί δεν πήγες στα πρόσωπα από τη γηρατειά τσαλακωμένα,
κι ήρθες, ο Θάνατε! από τα νιάτα μου να πάρεις τη ζωή;
- Γιατί από τους κάτοικους του ουρανού έχω την διαταγή,
να μην τους φέρνω όντα άσχημα και ταλαιπωρημένα.
Μιχαήλ Άγγελος*
###

Στον τάφο του κουρασμένου άνδρα
Την ημέρα: δουλειά-απασχόληση, ακατάπαυστη
και τη νύχτα εργασία με γεύση του ιδρώτα, βάναυση.
Δόξα συ ο Θεός! Τώρα, επιτέλους, ανάπαυση!
Γ. Σοϊλεμεζίδης
###

Πού
επιτάφιο επίγραμμα

Κουρασμένος οδοιπόρος, πού θα βρει
τη στερνή, να ξαποστάσει, κατοικία;
Με απάνω φλαμουριές κοντά στο Ρήνο
ή στο Νότο με σκεπή μια φοινικιά;

Άραγε σε μια ερημιά
ξένο χέρι μες στο χώμα θα με ρίξει
ή σε κάποια ακρογιαλιά
το κορμί μου η αμμουδιά θα το τυλίξει;

Τι με μέλει; Όπου και να ‘μια ο ουρανός
του Θεού θα με σκεπάζει, και τ’ αστέρια
θα σαλεύουν πάνωθε μου ολονυχτίς
νεκροκέρια.

Χάινριχ Χάινε
Μετάφραση Θρασύβουλου Σταύρου
###

Επιτάφιο

Κύριε, δε μπορεί να μη με πρόσεξες: Είμαι ο Άνθρωπος.
Είχα καλή τύχη. Είμαι ικανοποιημένος.
Ό,τι πεθύμησα ποτέ μου, πιο πολλά κι απ’ ό,τι θα μπορούσα να ποθήσω,
Τώρα τα ‘χω. Όλα μου ήρθαν βολικά.
Η ζωή με είχε πάντα του κλότσου και του μπάτσου.
Στριμωχνόμουν στη γωνιά μου ντροπιασμένος
Κι όμως με βλέπουν πάντα και γελάγανε μαζί μου.
Μα τώρα που δε φαίνομαι. Ήμουν ένας βλάκας
Και τώρα ξέρω κείνο που η σοφία δεν τολμάει να ξέρει.
Γιατί έμαθα το τίποτα. Ήμουνα σκλάβος και τώρα
Έχω απεριόριστη ελευθερία και πλούτη
Που δεν τα διανοήθηκε κανείς. Γιατί έχω το τίποτα.
Αναζητούσα την ομορφιά και λαχταρούσα τη γαλήνη
Και τώρα έχω την τελειότητα: τι λέω, είμαι εγώ η τελειότητα:
Είμαι το τίποτα, είμαι νεκρός.
Λάσελς Αμπερκρόμπι
Μετάφραση Β.
###

Στον τάφο της μητέρας σου
Στον τάφο της μητέρας σου θα πάω αργά το δείλι
να ρίξω μοσχολούλουδα, ν' ανάψω το καντήλι,
για να της πω το ευχαριστώ με μάτια βουρκωμένα
πού σ' έκανε τόσ' όμορφη, τόσο καλή για μένα!...
Ι. Πολέμης
###

Από τον «Επιτάφιο»
απόσπασμα
Γιε μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου, καρδούλα της καρδιάς μου
πουλάκι της φτώχειας αυλής, ανθέ της ερημιάς μου,
Πώς κλείσανε τα ματάκια σου και δε θωρείς πού κλαίω
και δε σαλεύεις, δε γρικάς τα πού πικρά σου λέω;
Στη στράτα εδώ καταμεσής τ' άσπρα μαλλιά μου λύνω
και σου σκεπάζω της μορφής το μαραμένο κρίνο.
Φιλώ το παγωμένο σου χειλάκι πού σωπαίνει
κ' είναι σα να μου θύμωσε και σφαλιγμένο μένει.
Δε μου μιλάς κ' η δόλια εγώ τον κόρφο, δες, ανοίγω
και στα βυζιά πού βύζαξες τα νύχια, γιε μου, μπήγω.

Γλυκέ μου, εσύ δε χάθηκες, μέσα στις φλέβες μου είσαι.
Γιε μου, στις φλέβες, ολωνών, έμπα βαθιά και ζήσε…
Γ. Ρίτσος
###

άνω